Luisteren is de belangrijkste eigenschap voor goede communicatie, maar ook een die we het slechtst beheersen. We horen wel wat er wordt gezegd, we reageren, maar we denken meestal niet na over wat we horen. ‘Nu ik je toch spreek, ik wil…’ ‘Ja, moet je horen, nu ik jou eindelijk spreek … de buurvrouw klaagt al een hele tijd dat de bladeren van onze boom allemaal op haar oprit waaien.’ ‘Toevallig ben ik net van

VERDER LEZEN 0

Henk Cobelens en ik maken sinds kort voor de lokale zender Zaan TV een serie portretten van Zaanse buurten. Onder de titel Buurt in beeld laten wij buurtbewoners persoonlijke herinneringen ophalen aan hun jeugd in de buurt, wat de buurt zo bijzonder of zelfs onvergetelijk maakt of maakte, wat er mis is en wat de geschiedenis heeft nagelaten. Het doel – een veelkleurig en menselijk portret maken – staat vast, evenals de grens, tien minuten

VERDER LEZEN 0

We betaalden natuurlijk een prijs voor het koopje. Dat was de instructie voor de montage van de ventilator. Om die in zesentwintig talen in zestien pagina’s half A4 te kunnen proppen, was een nog kleiner lettertype gebruikt dan de kleinste letters op de kaart van de oogarts. De tekeningetjes verschaften door de beperkte ruimte evenmin de duidelijkheid waarvoor zij waren gemaakt. Voeg daarbij een onhandige, onervaren en bij voorbaat humeurige doe-het-zelver en je kunt je

VERDER LEZEN 4

Het coronavirus dwingt de werkende mens om zich veel nieuwe disciplines eigen te maken. We denken  dat we zo langzamerhand het vergaderen via het beeldscherm wel onder de knie hebben. Maar de praktijk leert nog steeds anders: er is weinig voor nodig om de aandacht af te leiden.   We hebben het ons zo langzamerhand eigen gemaakt om de microfoon uit te zetten als je niet aan het woord bent, zodat de koffiemolen of de

VERDER LEZEN 0

Zien hoe een oud en vertrouwd buurtje wordt gesloopt, is als meeleven met iemand die Alzheimer krijgt in de laatste fase van zijn leven. Je gunt het hem dat de rust van het onvermijdelijke einde op een minder meedogenloze wijze wordt bereikt. Zo passen bij de afbraak van de kleine, bescheiden woningen geen logge machines die als dommekrachten de broze muren en de vloer in puin beuken. Maar hoe je dat met meer gevoel zou

VERDER LEZEN 1

Het is een alledaags woord dat we ik weet niet hoeveel keren per dag gebruiken. Daarna komt de aarde niet tot stilstand. Vervalt het koningshuis niet tot de bedelstaf. Verzuurt niet in één klap alle melk. Maar o wee als een opdrachtgever het  in de mond neemt. Dan is ‘maar’ vaak de opmaat naar ellende, frustraties, nauwelijks te beheersen woede. Is het een woord dat gedijd in nachtmerries die zijn voorbehouden aan tekstschrijvers.‘Een prima tekst.

VERDER LEZEN 0

Steeds vaker denk ik terug aan de nieuwsvoorziening in de jaren vijftig en zestig en neig ik steeds vaker naar de conclusie dat die nog niet zo slecht was. Je had de krant, de radionieuwsdienst ANP, nieuwsrubrieken en het Journaal. Je bepaalde zelf de kleuring van de informatie. Je politieke of religieuze voorkeur was de leidraad voor je keuze uit het aanbod. Overzichtelijk, zoals het hele leven toen was. De tijd dat het Journaal een

VERDER LEZEN 0

Een hoogbejaarde tante is een van  de velen die in detentie zitten in een verzorgingstehuis. Het enige contact verloopt via een sluis tussen de buiten- en de binnenwereld waarin wij af en toe bloemen, tijdschriften en lekkere broodjes achterlaten en via de telefoon. Tijdens een recent telefonisch contact gebeurde waar de directie zo bevreesd voor was. Tante zei dat er waarschijnlijk heel veel huisgenoten waren overleden: ze miste veel bekenden en er stonden wel erg

VERDER LEZEN 0

Ze leunde tegen haar auto. Keek met half dichtgeknepen ogen naar de vage zon en genoot van elk trekje van haar sigaret. Toen ze mij zag kijken, zei ze met een diepe zucht: ‘Boodschappen doen, is mijn speelkwartier. Omdat er geen fietsenstalling is bij de supermarkt, kan ik helaas niet stiekem roken.’ Ze trapte de peuk uit en zei: ‘Ik ga maar weer naar school en kantoor. De zolder is nu het kantoor van het

VERDER LEZEN 0

Zelfs degelijke informatie leidt niet altijd tot het gewenste doel: het creëren van begrip, medewerking, bevestiging, loyaliteit. Kan zelfs een tegengesteld effect hebben. Communicatie in tijden van corona levert daarvan frappante voorbeelden. Die maken vooral duidelijk dat de gemoedstoestand van de ontvanger een niet te onderschatten en ook niet te peilen invloed heeft op de interpretatie van de informatie. Neem de mededeling dat tachtig procent van de patiënten op de intensive care overgewicht heeft. De

VERDER LEZEN 1